Followers

Showing posts with label அரசியல்/சினிமா. Show all posts
Showing posts with label அரசியல்/சினிமா. Show all posts

Friday, August 1, 2008

பாவமய்யா குசேலன்

பின்னூட்டங்கள் போட்டுப் போட்டு வந்த வண்ணத்துப்பூச்சி விளைவினால் இந்தப் பதிவு.(அதுதாங்க chaos theory ன்னு இப்பவெல்லாம் அடிக்கடி பதிவுகள்ல படுதே)

எல்லோரும் சேர்ந்து இப்படி மொத்து மொத்துன்னு மொத்துனா அந்த மனுசன் என்னதான் பண்ணுவார் பாவம்? விட்டுடுங்கய்யா கைவலிக்குது.போகிற பக்கமெல்லாம் வாங்கய்யா மொத்தறதுக்குன்னுதான் சத்தம் கேட்குது.விட்டுடுங்கய்யா அப்பாவிய.(என்னச்சொன்னேன்)

திருவான்மியூரு கடலுப்பக்கம் நாலஞ்சு பேரோட முன்னால காமிராவ வச்சிகிட்டு ஒருத்தரு பின்னாலேயே நகர இவரு காமிராவுக்கு முன்னால மெல்ல அந்த மணல்ல ஓடுறாரு. மனுசன் தலையில முடியெல்லாம் விக் வெக்காம அசலாவே இருந்தாரு.அப்படி கம்முன்னு கடற்கரைப் பக்கம் தனியா ஓடிகிட்டுக்கிடந்த மனுசன யாரு எப்ப தலையில தூக்கிவெச்சிகிட்டாங்களோ தெரியல.மனுசன் தமிழ்நாட்டுலேயே பெரிய ஆளா ஆகிட்டாரு.

கையத்தூக்கினா ஸ்டைலு,வாயத் திறந்தா மைக் பதிவுன்னு மனுசன் இப்ப ஜமாய்க்கிறாரு.இப்ப அவரு தலையில தொப்பி போட்டுகிட்டுப் பேசினா சத்தம்.நான் சாதாரண மனுசன்னு சொல்லி அவரோட தாய்மொழியில பேசினா குத்தம்.மனுசன் அரசியலுக்கு வரலியேன்னு சிலருக்கு கோபம்.எப்படியாவது அவர அரசியலுக்குள்ள கொண்டுவந்துடனுமுன்னும் சிலருக்கு தாபம்.துவக்கமா கருப்புத்துண்டு போட்டுகிட்டு வை.கோவும்,மொட்டத்தலையோட சோவும் முயற்சி பண்ணி தோத்துப்பிட்டாங்க.அந்த மனுசனுக்கும் வரலாமா வேண்டாமான்னு டைலமொ டைலமொன்னு பாட்டுச்சத்தம் வேற காதுக்குள்ள கேட்டுகிட்டே இருந்தது.இப்ப மொத்தற மொத்துல கொஞ்சம் நஞ்சமிருந்த ஆசையும் விட்டுப்போயிருக்குமுன்னு உறுதியா நம்பலாம்.

பதிவர்கள் மொத்தறுதுக்கு முன்னாடியே மைக்கப் பிடிச்சிகிட்டு இதுதான் சந்தர்ப்பமுன்னு படப்பொட்டி தியேட்டருக்குள்ளே போறதுக்கு முன்னாடியே சகலபாடிகள் பாடித்தீர்த்துட்டாங்க.ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு காரணகாரியங்கள்.நமக்கு அரசியல தனியா பார்க்கப் பிடிக்கிறதுல்ல.கூடவே சினிமாவும் சேர்ந்தாத்தான் சுவையாயிருக்குது. அரபிநாட்டுக்காரன் லிப்டன் டீய மட்டும் தனியாக் குடிச்சிடறான்.நம்ம நாக்குக்கு டீயோட வடையும் இருந்தாத்தான் டீ ருசிக்குது.எல்லாமே எதுகையும் மோனையுமா இருந்தாத்தான் வாழ்க்கை இனிக்குது.

நம்மவர்களுக்கு வேணுமின்னா தலையில தூக்கி வெச்சிக்கிடறது.வேண்டாமுன்னா எட்டி ஒரே உதை.அப்படியே பழக்கமாயிடுச்சு.
நமக்கு கோபத்திலும் அன்புக் காட்டறது எப்படின்னு ஒரு சின்ன உதாரணம்.(ச்சின்னப் பையானா இருக்கும்போது மருதமுத்துன்னு நண்பன் அவன் தங்கைய இப்படித்தான் அன்பு காட்டுவான்."ஜெயா!எட்டி உதைச்சேன்னா அப்படியே அட்டாலிக்குப் போயிடுவே!ஜாக்கிரதை)அப்படித்தான் குசேலன் சகபதிவுகளையும் படிக்கும்போதும் மனசுக்குப் பட்டது.

தொப்பி போட்டிகிட்டு பேசிகிட்டுப் பேசிய தமிழையும் அரசியல் சூழலைத்தனியாகவும் மேக்கப்போடாமல் வியாபார சூழலுக்கான காமிரா முன்னால் தனியாகப் பேசிய கன்னடத்தையும் தனியாகப் பிரிக்கும் பாங்கும் இருந்தால் பதிவுகளிலும் மைக்குகளிலும் அந்த அப்புராணி மனுசனை இந்த வாங்கு வாங்கி வறுவல் செய்யத் தேவையிருக்காது.மலையாள மொழிக்காரனைத்தவிர தென்னகத்தில அரசியலும் சினிமாவும் அண்ணன் தம்பிகளா ஆகிப்போன அவலங்களில் சிக்கிக்கொண்டு வேண்டாமய்யா இந்த வம்புன்னு இமயமலை வரைக்கும் ஓடியும் கூட அந்தப் புள்ளப்பூச்சிய நாம் விட்ட பாடாக் காணோம்.

ஒரு தலைவன் தவறு செய்யும்போது ஒரு தொண்டன் கோபம் கொள்வதில் அர்த்தமிருக்கிறது.தலைவனில்லாத தலைவனாகும் விருப்பமில்லாத மனிதனை தலைவனாக தானே கற்பனை செய்யும் கோளாறுகளினாலும்,சொல்வதெற்கெல்லாம் புதுப்புது அர்த்தங்கள் கண்டுபிடிக்கும் வியாக்கியானங்களால் வரும் விபரீதங்கள் இந்தக் கோபங்கள்.எப்படியோ அடுத்த திகில் சம்பவங்களோ,தினசரி மாற்றங்களோ நிகழும் வரை எங்களிடம் சரக்கிருக்கிறது புலம்பித்தீர்க்க.

இனி மொத்தறதுக்கும் வறுவலுக்கும் வழிவிட்டு விலகி நிற்கிறேன்.அனானிகள் மட்டும் அந்த மூலையிலே நின்னு வேடிக்கை பாருங்க:)