Followers

Showing posts with label சமுதாயம்.. Show all posts
Showing posts with label சமுதாயம்.. Show all posts

Saturday, September 17, 2011

பதிவுலகிலும் பல்லைக் காட்டும் சா தீ!

கடந்த பதிவிலிருந்து பதிவுலகை விட்டுப் போய் விடவுமில்லை.அதே நேரத்தில் பதிவுக்கும் அப்பால் பதிவர் சார்வாகன் சமரசம் உலாவும் இடமே தளத்தில் பதிவின் நீண்ட வாசிப்பில் மாட்டிக்கொண்டு எது உண்மையாக இருக்கும் என்ற நீண்ட ஆய்வுக்கான எவரெஸ்ட் சிகரத்தை நோக்கிய பாதி பயணத்தின் போது பின்னாலிருந்து காலை இழுத்து சென்னை கூவம் சாக்கடையில் தள்ளி விட்ட மாதிரியான உணர்வு இப்பொழுது.

இந்திய வரலாற்றில் சுதந்திர காலப் போராட்ட காலம் தொட்டு ஆங்கிலேயர்களாலும் ராஜா ராம் மோகன்ராயின் முயற்சியால் உடன்கட்டை போன்ற அவலங்கள் சட்டரீதியாக நீக்கப்பட்டும்,தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை பெரியார் ராமசாமி காலத்தில் சாதீக்கு எதிரான புரட்சி ஒரு முக்கிய காலகட்டம் என்ற போதிலும்,அரசு நிர்வாகத்துக்கு வந்து இதுவரை ஆட்சி செய்து கொண்டிருக்கும் இரு திராவிட கட்சிகளின் காலம் வரை சட்டங்கள் செய்தும் சாதி மிக தூரம் பயணம் செய்து அவ்வப்போது நீண்ட தூக்கம் போட்டு விட்டு தன் கோர முகத்தை முகமூடி போட்டுக்கொண்டு தன்னை வெளிப்படுத்தி திரும்பவும் மக்களோடு மக்களாகப் பயணம் செய்து கொண்டே வந்திருக்கிறது என்பதை தி.மு.க ஆட்சியின் சட்டக்கல்லூரி மாணவர்கள் சண்டை,இப்பொழுது அ.தி.மு.க பரமக்குடி வன்முறை சம்பவம் என்று தொடர்ந்து வந்து கொண்டே இருக்கிறது.

காவல்துறையின் துப்பாக்கி சூடு காரணமாக அனைவரையும் பாதிக்கும் விசயமாகவும்,இப்போதைக்கு நாமும் கவலைப்பட்டு விட்டு அடுத்து இனியும் வரும் புதிய பிரச்சினைகளைப் பதிவு செய்பவர்களாகவே பயணிப்போம். சாதீயும் இன்னொரு எதிர்கால சம்பவத்தில் நம்மைப் பார்த்து கொக்கரித்து சிரிக்கும் என்று நம்புவோமாக! 

காரணம், தமிழ் திரைப்படங்கள் வியாபார நோக்காக தயாரிக்கப்பட்ட போதும் சமூகம் சார்ந்த,சாதிக்கு எதிரான ஏதாவது ஒரு முக்கிய கருத்தை பாமரனுக்கும் போய்ச் சேரும் விதத்திலும் நானெல்லாம் யோசிக்கிற வகுப்பாக்கும் என்பவர்களுக்கு கமலஹாசன் படங்கள் சொல்லியவற்றை விட பதிவுகள் ஒன்றும் புது விழிப்புணர்வைக் கொண்டு வந்து விடப்போவதில்லை.கூடவே ஒரு திரைப்படத்தை எப்படி காண்பது எப்படி என்பதை பதிவர் மதுரை சரவணன் பதிவின் சாரமான good touch and bad touchல்  பார்வையிடும் போது புதிதான படிப்பினை தோன்றியது. .

பதிவர் நிரூபன் தளத்தில் ஈழத்தில் வட,கிழக்கு பகுதிகளில் சாதியம் வெளிப்படுவது பற்றிச் சொல்லும் போது தீவுக்கே உரித்தான பின் தங்கிய நிலையென்றே நினைத்தேன்.புலம்பெயர் தமிழர்கள் எவ்வளவு மேற்கத்திய கலாச்சார வாழ்க்கைக்குப் பழக்கமாகியிருப்பார்கள்.ஆனால் அவர்களுக் குள்ளும் சாதிய வேறுபாடுகள் இருப்பதாகவும் அவை திருமணம் போன்ற சூழல்களில் வெளிப்படுகிறதென்றும் கலந்துரையாடலில் காண நேர்ந்தது.

இவற்றையெல்லாம் கட்டுடைத்து வர்ணாசிரம கட்டமைப்பை குழிதோண்டி புதைக்கும் காதல் திருமணங்களையும் தமிழ் சமூகம் அங்கீகரிக்காமல் பின் தள்ளி விடுகிறோம்.காதல் திருமணம் செய்தவர்களும் அவர்களது சொந்த விருப்பத்தால் தமது வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதால் பொதுவாக உறவினர்கள் ஆதரவும் கிடைப்பதில்லை.தனி மனித வாழ்க்கை இப்படியிருக்க அரசியல்,சமூகம் சார்ந்த மொத்த கோட்பாடுகளையும் தாண்டி சுயநலமாகவோ,அல்லது சாதி உள் கட்டமைப்பின் விசுவரூபம் எந்த விதத்தில் வெடிக்கும் என்று அறியாமலோ தமக்கு தாமே சூனியம் வைத்துக்கொள்ளும் சூத்திரத்தை நாம் கற்று வைத்திருக்கிறோம்.

வர்ணாசிரமத்தின் சூத்திரனை விட இன்னொரு சூத்திரன் தான் உயர்ந்தவன் என்று கற்பனை செய்து கொள்கிறான்.இது கற்பனையல்ல நிஜமே என்பதை இணையத்தில் தட்டச்சு செய்யும் புத்திசாலியே உறுதி செய்கிறான்.இதுல கொடுமை என்னவென்றால் வால்பையன் சாதி குறித்த பதிவின்  பின்னூட்டத்தில் பல பதிவர்கள் சொல்லியும் புரியாமலும் ராஜன்,வருண் போன்றவர்கள் நச்சென்று நடுமண்டையில் கொட்டினாலும் அவர்களின் தடாலடிப் பின்னூட்டங்களுக்கும் சளைக்காமல் மூன்று கால் முயலாய் பதில் சொல்லும் சகோதரர்களின் சாதீய உணர்வும்,சவுக்கு தளத்தில் தனது கருத்துக்களை துணிந்து சொல்லும் சங்கருக்கும் கூட சாதிய சாயம் பூசும் சாதீ வெறித்தனம் மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது.

மனிதன் நேருக்கு நேர் சண்டையிட்டுக்கொள்வதிலோ,திட்டிக்கொள்வதிலோ மூளை கட்டளையிட்ட அடுத்த கணத்தில் கரங்களோ,உதட்டோடு நாக்கும் உடனே செயல்பட வைக்கின்றது.ஆனால் பதிவு செய்பவர்களுக்கும், பின்னூட்டமிடுபவர்களுக்கும் மூளை கட்டளையிட கைகள் தட்டச்சு செய்து வார்த்தைகள் வடிப்பதற்கும்,தான் சொல்வது சரிதானா என்று சரிபார்க்கும் கால அவகாசம் இருக்கிறது.இதனையும் தாண்டி வார்த்தைகளின் பொருளில் வந்து விழும் வன்மமே இப்படியிருந்தால் கூட்டமாய் சேரும் போது எழும் தைரியம் எவ்வளவு சாதீ வன்மத்தை உருவாக்கும்? இதன் விதைகள் எங்கே தூவப்பட்டிருக்கின்றன என்று பார்த்தால் வரண்ட பூமியில் வேலையின்மை,வறுமை என்பவற்றை விட தமிழக எல்லை தாண்டாத தவளை மனப்பான்மையா அல்லது விமானத்துக்குள்ளும் சீட்டுக்கு மேலே சூட்கேஸ் பெட்டிக்குள் சாதீ ஜீன்கள் உட்கார்ந்தே பயணம் செய்கிறதா?

முன்பு ஒரு பதிவு படித்ததன் விளைவாய் இரட்டைக்குவளை பற்றி தியரி மட்டுமே சொல்ல முடிந்தது.ஆனால்.கடந்த டிசம்பரில் இந்திய பயணத்தின் போது பொள்ளாச்சிக்கு அருகில் ஆழியார் அணைக்கு நேர் எதிரில் வாகன சாலையிலேயே ஒரு டீக்கடையில் ஒரு காட்சியைக் காண நேர்ந்தது.
 
படத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்கும் பெரியவருக்கும்,கால் மேல் கால் போட்டு டீ குடிப்பவரும் சில்வர் கிளாஸ் பெருமைக்காரர்கள்.யாரோ ஒரு சகோதரனுக்கோ,சகோதரிக்கோ தாயாகி,நரை முடித்துப்போன அம்மா கண்ணாடி கிளாஸிருந்து இன்னும் பாவமன்னிப்பு அடையாதவர்.
 
இரண்டாம் படத்தில் பழுத்த ஐயப்ப பக்தராக இருப்பவர் டீ போடும் எந்த கிளாஸ் என்று தீர்ப்பளிக்கும் நீதிபதி.எனவே அரசியல் மட்டுமல்ல, அன்றாட சமூக வாழ்க்கையும் சாதீயை வளர்க்கின்றன.
தமிழகத்துக்கு சீனாக்காரனின் உதவியோடு இலங்கைக்காரன் சண்டை கொண்டு வந்தால் ஒழிய ஜனத்தொகை குறையாதுன்னு இயற்கையே பதிவர் தெகா சொல்வது போல் சமூக கட்டமைப்பின் வடிவில் சா தீ எனும் பெயரில் மரணத்தைக் கொண்டு வருகிறதா?
காரணம் சிலர் வளைகுடா வடிவேல்களாகவும் ட்விட்டுவதாக பதிவுகளின் பின்னூட்டங்களில் காண முடிகிறது.

மதங்களுக்கும் அப்பால் மனிதன் சிந்திக்க வேண்டுமென்ற பெரியாரின் சிந்தனைகளைத் தாண்டியும் கடவுள் பக்தர்களும், கூடவே மூட நம்பிக்கைகளும் வளரும் போது இவற்றோடுப் பின்னிப் பிணைந்த வர்ணாசிரமும் கூடவே வளர்கிறது.இதில் எப்படி அறுவடை செய்வது என்பதை யோசித்துக்கொண்டும் சிலர் உலா வருவார்கள்.ஈழம் குறித்த ஒருமித்த கருத்து திரண்டு வரும் இந்நேரத்தில் வன்முறை திசை திருப்பல்களுக்கு அரசியல் காரணங்களும் உள்ளதா என்ற சந்தேகங்களையும் தாண்டி சாதி நம்மைப் பார்த்து கைதட்டி சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறது.எது குறைய வேண்டும்,மறைய வேண்டுமென்று நினைக்கிறோமோ அவை இன்னும் வேர் பிடித்து வளர்கின்றன.முன்பை விட சாதீயும் என்பதை பதிவுலகம் வரை வந்து நிற்கின்றது.சாதீயின் அடுத்த வருகைக்காக காத்திருப்போம்.

Monday, February 23, 2009

சுப்பரமணியசாமி,போலிஸ், கைதி

எல்லோருக்கும் ஸ்லம்டாக் மில்லினர் ஜுரம் புடிச்சிகிச்சு.ஜுரத்தோட தாக்கம் என்னையும் தாக்குனதால் முதலில் ஆஸ்கார் நாயகன் ஏ.ஆர்.ரகுமானுக்கு வாழ்த்துக்கள்.

இனி ஸ்லம்டாக்கையும் ஆஸ்கார் கோணங்களை விட்டு விட்டு ஸ்லம்டாக் மாதிரியான யதார்த்தமான சமூக அவலங்களை, நேற்றைய செய்திகளான நம்மூரு வழக்கறிஞர்கள்,காவல்துறையினர் கலவரங்களை அலசுகிறேன். சுப்பரமணிசாமி நன்றாகதானே இருந்தார்?ஹார்வர்டு பல்கலைக் கழக புரபஸர்,இந்தியா சீனாவுடன் நட்பு கொள்ள முயற்சி,ஜனதா கட்சியின் தூண் என அவரது பழைய கால பிம்பம் நன்றாகவே இருந்தது.எங்கே இடை சறுக்கல்?தொட்டதுக்கெல்லாம் கேஸ் போடும் பொழுது போக்கில் வந்த மாற்றங்களா குண மாற்றங்கள்? இங்கே துவங்கிய நுனி எங்கெல்லாம் விபரீதங்களை உருவாக்குகிறது.

குழு மனப்பான்மைகள் நமக்கொன்றும் புதுசு இல்லை.முன்பெல்லாம் மாணவர்களுக்கும்,காவல்துறையினர்க்கும் மட்டும் பெரும்பாலும் நிகழ்ந்த முறுகல் நிலைகள் இப்பொழுது திசை மாறி நீதிதுறை,உள்துறை என்ற இரு அரசு தூண்களை அசைத்துப் பார்த்திருக்கிறது.

வெளிநாடுகளில் பல கலாச்சாரங்களைக் கொண்ட மனிதர்களிடையே உலவும் போது தமிழன் மிகவும் அப்பாவியாக காணப்படுகின்றான். வீட்டுக்குள்ளே,தமிழ்நாட்டுக்குள்ளே தனிமனிதனாக உலாவும் போது கூட தனது தனிமனித இயல்புகளை இழந்து விடுவதில்லை.ஆனால் கூட்டமாகத் தெரியும் போது வெடிக்கும் தார்மீக கோபங்களும்,கூடவே வன்முறை உணர்வுகளும் பீரிட்டுக்கொண்டு கலவரமாக வெடிக்கிறது.

இதில் அரசியல் சதி திட்டமிடல்களும்,குறுக்குவழிகளும்,சுயலாபங்களும் கூட முன்கூட்டியே திட்டமிடப்படுகின்றன.கூட்டமாக மனிதன் திரியும்போது பீரிடும் உணர்வுகளை திசை திருப்புவதற்கு அரசியல்வாதிகளும்,காவல்துறையும் நன்றாகவே தெரிந்து வைத்துள்ளார்கள்.ஒரு முனையில் நிகழும் ஒரு நிகழ்வு அல்லது எழும் செயல் ஒன்றுடன் ஒன்றாக தொடர்புடன் ஒரு முழு நிகழ்வாக உருவாகிவிடுகிறது.ஒரு பிரச்சினையின் கோணங்களை தீர்மானிப்பதில் பதவியில் இருக்கும் அரசும் கூடவே உள்துறையும் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

கலைஞர் மருத்துவமனையில் இருக்கும் இந்த நேரத்தில் நீதிமன்ற உள்நுழைவும்,லத்திசார்ஜ் முடிவும் அவரால் தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்குமா என்பது சந்தேகத்துக்குரியது.அப்படியானால் அவருக்கு அடுத்த நிலை அமைச்சரோ அல்லது காவல்துறை அதிகாரிகளோ கலவர சூழலை உருவாக்கியதற்கு காரணகர்த்தாக்கள் ஆவதற்கான சாத்தியங்கள் தென்படுகிறது.அதே நேரத்தில் காவல்நிலையம் தீ வைத்து கொளுத்தப் பட்ட கோபத்தினாலும் காவல்துறை நிதானமிழந்து போயிருக்கலாம்.

படித்தவர்கள்,பதவியிலிருப்பவர்கள்,அரசாங்க அதிகாரிகள் ஒரு சமூக சீர்கேடுக்கு காரணகர்த்தாக்களாவது சமுதாய மன அழுத்தங்கள் தவறான திசை நோக்கி பயணிக்கிறது என்பது கண்கூடு.மேலும் வழக்கறிஞர்கள் ஈழப் போராட்டத்தில் காட்டும் வேகத்தை திசை திருப்பும் நோக்கமாகக் கூட போலிஸ் அடாவடிகள் தென்படுகின்றன.மனிதன் மேல் உள்ள கோபத்தை வாகனங்கள் மேல் காட்டுவது இயல்பாகவே கூட்டம் கூடிய மக்களில் ஒரு சாரார் செய்யும் செயல்.ஆனால் அதே தவறினை காவல்துறை செய்யும் பொழுது எங்கே போய் சொல்லுவது?

இது ஒரு புறமிருக்க தமிழகம் சார்ந்த பதிவர்கள் முக்கியமாக கோவை,திருப்பூர்,பொள்ளாச்சி வட்டார பதிவர்கள் யாராவது பட்டப்பகலில் ஒருவன் இன்னொருவனை வெட்டுவது பற்றிய கோபங்களை வெளிப்படுத்துவார்கள் என நினைத்திருந்தேன்.யாருடைய பார்வைக்கும் போகவில்லையா அல்லது தெரிந்தும் தனிமனிதன் சம்பந்தப்பட்டது என்று புறம் தள்ளி விட்டார்களா என தெரியவில்லை. இப்படி தனி மனித அலசல்களை தவற விட்டு விடும் காரணம் கொண்டும் குழு வன்மங்கள் வெடிக்கின்றன.

பொள்ளாச்சி பஸ்நிலையம் அருகே பகல் நேரத்தில் ஒருத்தன் இன்னொருவனை வெட்டுகிறான்.பலரும் பார்த்திருக்கும் போதும் கூட அரிவாளால் வெட்டும் கோரக் காட்சி காணும்போது மனம் திக் என்றாகிறது.விசயம் என்னவென்றால் வெட்டுபவன் சிறைக்கு சென்று திரும்பிய கைதி.வெட்டுப்பட்டவன் முன்னவன் சிறை செல்லக்காரணமாக இருந்த நீதிமன்றத்தில் சாட்சி சொன்னவன்.சிறைக்குப் போனவன் தனது தவறை உணர்ந்து திரும்பாமல் பழைய வன்மத்தை சுமந்துகொண்டு திரும்ப வந்து பழிதீர்க்கிறான்.அதுவும் பலரது கூச்சல்,அவன் மேல் பிளாஸ்டிக் பெட்டிகள் என வீசி எறிந்தும் கூட அவற்றைப் பொருட்படுத்தாது கீழே விழுந்தவன் கால்களைப் பற்றி வெட்டுகிறான்.உடலின் பல இடங்களில் வெட்டி விட்டு சர்வசாதாரணமாக நடந்து ஆட்டோவில் ஏற முயற்சிக்கிறான்.அதற்குள் பொதுமக்கள் உதவியுடன் காவல்துறை அவனை வளைத்துப் பிடிக்கிறது.

தகவல் தொழில்நுட்பமும்,இன்னும் பல சமுதாய மாறுதல்கள் உருவாகுவதற்கு முன்பான கால கட்டங்களில் பொள்ளாச்சி வார சந்தைகளுக்கும்,சுற்று வட்டார கிராம மக்கள் வந்து போவதற்குமான இடம்.இரவு நேரங்களில் பஸ் இல்லாத நேரங்களில் கூட (அதாவது 3 மணி போல்) கோவையிலிருந்து பத்திரிகைகளைக் கொண்டு செல்லும் டாக்சிகளில் தொத்திக் கொண்டு பொள்ளாச்சிக்கு பயணம் செய்யலாம்.பகல் நேரங்களில் பல திசைகளுக்கும் குறிப்பாக கோயம்புத்தூருக்கு 10 நிமிட இடைவெளியில் பஸ்களும் கிடைக்கும்.தனியார்துறை வாகனங்களில் டேப்ரெக்கார்டர் திரைப் படப் பாடல்களைக் கேட்டுக்கொண்டே பஸ் வேகத்தில் எதிரே முகத்தில் வீசும் காற்றையும் அனுபவித்துக் கொண்டு பயணம் செய்வது சுகமாக இருக்கும்.

பழனி,தாராபுரம்,உடுமலைப்பேட்டை,திருப்பூர்,கோவை என பெட்டி கட்டிகிட்டு படிக்கச் செல்லும் மாணவ,மாணவியர்களின் கூட்டம் புதுப்பொலிவுடன் ரம்மியமாக இருக்கும்.பஸ்நிலையத்துக்கும் நல்லப்பா தியேட்டருக்கும் இடைப்பட்ட வீடுகள்,பங்களாக்கள் பொள்ளாச்சியின் பொருளாதார வளர்ச்சியினை படம் பிடித்துக் காட்டும்.நல்லப்பா தியேட்டரையும் கடந்து விட்டால் சாலையின் இரண்டு பக்கமும் தென்படும் தென்னை மரங்களையும்,தோட்டங்களையும் பார்த்துக்கொண்டே பயணம் செய்தால் பொள்ளாச்சியிலிருந்து 20 கி.மீட்டரை கடந்திருக்கும்.மீதி 20 கிமீட்டர் தூரத்தில் ரயில்வே கேட்டும்,சிறுதொழில் வளர்ச்சி நிறுவனங்களும் என உக்கடம் வந்து சேர்ந்து விடும்.

பொள்ளாச்சியிலிருந்து தாராபுரம் ரோட்டைப் பிடித்தால் வழிநெடுக தென்னந்தோட்டங்களும் வீடுகளும் என நீளூம்.தாராபுரம் நெருங்கினால் என்னைத் தள்ளு,பஸ்ஸைத் தள்ளு என காற்றின் வேகமும் அதற்கு தலையாட்டும் பஞ்சுப் பூக்களும் என தாராபுரம் வந்து விடும்.உடுமலை பஸ் சர்வீஸில் மட்டுமே கண்டக்டர் எச்சில் ஒட்டாமல் டிக்கட் கொடுப்பது எப்படி என்ற பாலபாடம் சொல்லிக்கொடுக்கப்பட்டது.மெசினும் பஸ்டிக்கட் கொடுக்கும் என்று தெரிந்து கொண்டது அந்த பஸ்லதான்.(உடுமலைப் பேட்டை பற்றியெல்லாம் இன்னும் சொல்லுவதற்கு அந்தியூருக்காரு மணியண்ணன் இருக்காரு.அவரைக் கேளுங்கள்)சரி வால்பாறை பஸ்ஸை பிடித்தால் ஆழியாரு,அட்டகட்டி,வாட்டர்பால்ஸ்,ஐயர்பாடி,ரொட்டிக்கடை,புதுதோட்டம்,வால்பாறை என மலையும்,மலை சார்ந்த தேயிலை பூமி வந்து விடும்.

இந்த பக்கம் கேரளா எல்லையாக பயணம் செய்தால் மலம்புழா வந்து விடும்.ஆக அனைத்து திசைகளுக்கும் போக்குவரத்துக்கும்,சந்தை வியாபாரங்களுக்கும் தலைசிறந்த நகராக மனித வாழ்க்கையில் வன்முறைகளை அதிகம் சந்திக்காத ஊராக பொள்ளாச்சி இருந்தது.அடுத்தவனை வெட்டணுமின்னு நினைப்பவன் கூட ஆள் அரவமற்ற கால இடம் பார்த்து தவறுகள் செய்து கொண்டிருந்தான்.அவை எதுவும் எவரது கண்ணிலும் படவில்லை.மாறாக தினத்தந்தியும்,மாலைமுரசும் தமக்கே உரிய பாணியில் தகவல்கள் தந்தன.அதனையும் மேலோட்டமாகவே நோக்கி விட்டு முதல் பக்க செய்தி,அரசியல் ஆர்வங்களில் நாட்கள் நகர்ந்தன.

கால வேகங்களில் முன்னேற்றங்கள் ஒருபுறம் வளர்ந்து கொண்டிருக்க அதற்கு இணையான மன அழுத்தங்களும்,கோபங்களும் வளர்ந்து கொண்டும் இருக்கிறது.எப்படியெல்லாம் இருக்கவேண்டிய நாம் எப்படி ஆகிக் கொண்டிருக்கிறோம்.ஆனாலும் சுயசிந்தனைகள்,கல்வியில் காட்டும் ஆர்வம்,சமுதாயப் பார்வை,நட்பு,தியாகம்,அரசியல் கண்ணோட்டம்,தமிழ் கலாச்சாரம்,பண்பாடு,உலகப்பார்வை என நம்மிடம் அள்ள அள்ள குறையாத சமுதாய பொக்கிசம் நிறைய இருக்கிறது. இவை தலைப்பை புறம் தள்ளி நம் வாழ்வை வளமாக்கும் என்ற நம்பிக்கையோடு....